مدرسه محوري

اهميت و نقش آموزش و پرورش در بهسازي و توسعه ي زندگي فردي و اجتماعي سبب شده است كه جامعه و اولياي دانش آموزان به اين باور برسند كه مدرسه محيطي رشد دهنده ، پويا و زمينه ساز پرورش استعداد هاي بالقوه فرزندانشان است . تحقق اهداف متعالي آموزش و پرورش و لزوم توجه به روحيات و ويژگي هاي نسل جوان ، تفاوت هاي ناشي از شرايط جغرافيايي و محيطي ، محدويت منابع و امكانات ايجاب مي كند كه اداره ي امور مدارس مبتني بر افزايش قدرت تصميم گيري ، استقلال نسبي انعطاف پذيري و روش هاي غير متمركز و مشاركت جويانه باشد تا بتواند فضاي عمومي مدرسه را پويا ، پر نشاط و فعال نموده و توانمندي ها و خلاقيت هاي مديران ، معلمان و دانش آموزان را به خوبي شكوفا و متجلي سازد.

اهداف مدرسه محوري :

با اين باور كه مدرسه محوري به عنوان يك راهبرد نوين جهت پاسخگويي به نيازهاي آموزشي و تربيتي جامعه ي امروز مورد توافق بيشتر انديشمندان حوزه ي تعليم و تربيت قرار گرفته است و توانسته در توسعه يافتگي و رشد همه جانبه كمك شاياني به جامعه ي جهاني ارايه دهد داراي اهداف خاصي منطبق بر تحولات علمي است كه به بعضي از اين اهداف اشاره مي شود.

اصول و اهداف مدرسه محوري :

بر همين اساس   مي توان اصول چهار گانه ي مدرسه محوري  را  در موارد زير خلاصه كرد : "مشاركت پذيري ، تمركززدايي ، اعطاي اختيارات و انعطاف پذيري ."

توسعه اختيارات مدارس از طريق مدرسه محوري:

*كاهش سلسله مراتب اداري
*ترويج فرهنگ كار گروهي
*ارتقاي كيفي مدارس دولتي

*استفاده ي مناسب تر از منابع مالي و انساني
*كاهش نابرابري دستيابي به فرصت هاي تحصيلي
*ارتقاي كيفيت ارائه ي خدمات به مردم
*فراهم آوردن زمينه ي استاندارد سازي خدمات دستگاه هاي دولتي
*افزايش انگيزه ي كاركنان و مديران
*كنترل نتايج فعاليت ها و خدمات به جاي كنترل مراحل انجام كار

  برمسئولين است كه با همكاري فرهنگيان و ساير كارشناسان به تعيين و تببين استراتژي مديريت نظام آموزش و پرورش در قالب يك مرحله ي انتقالي و با توجه به اهداف ذيل مبادرت نمايند:

1- كاهش نقش مديريتي و نظارتي دولت در آموزش و پرورش و فراهم سازي زمينه هاي استقلال نظام آموزشي

2-  سپردن مديريت نظام آموزشي به كارشناسان

واقعي و اشخاصي كه از قدرت طراحي برنامه هاي نوين و بهره مندي هر چه بهتر از تحولات جديد دنيا در زمينه آموزش برخوردار بوده ؛ دراجراي رضايت بخش سياست هاي عمومي دولت در  حوزه ي آموزش و فرهنگ

امروزه عموم مخاطبان و علاقمندان به آموزش و پرورش معتقدند كه نظام آموزش و پرورش پاسخگوي خيل عظيم مطالبات نيست و نيازمند اصلاحات جدي و اساسي است .

برهمين اساس است كه شوراي عالي آموزش و پرورش با همكاري مديران و كارشناسان حوزه ي ستادي نسبت به تدوين آيين نامه ي جامعي با عنوان آيين نامه ي اجرايي طرح و در ششصد و پنجاه و دومين جلسه ي شوراي عالي آموزش و پرورش در مورخه 20/5/1379 در هنگام وزارت  آقاي حسين مظفر به تصويب برساند . اين آيين نامه به صورت آزمايشي در سال تحصيلي 79/78 در كليه ي مدارس كشور به اجرا درآمد . اين اولين قدم اصولي و سيستماتيك مجموعه ي آموزش و پرورش در زمينه ي "سياست مدرسه محوري" بوده است.

اهم راه حل هاي پيشنهادي عبارتند از:

 ·  به كار گماردن مديران مسئوليت پذيرمتعهد.

·      تعيين دقيق حدود اختيارات مديران.

·   نظارت هميشگي اداره‏ي منطقه بر امور مدارس.

·      تامين بودجه مدارس به حد کافي.

·    توجيه وضعيت سيستم آموزشي براي مردمي که قصد مشارکت دارند.

·   تقويت انجمن اوليا ومربيان در جهت  شناسائي توانمندي هاي دانش آموزان و استفاده ي بهينه از قدرت‏ آنان .

·     تشکيل شوراي دانش آموزي و شوراي معلمين در مدارس.

·    باور قلبي داشتن به توانمندي هاي مديران, معلمان, دانش آموزان .

·   تشويق و ترغيب افراد فعال و توانمند .

·  برقراري ارتباط قوي با ساير ارگان‏ها.

·    تفويض اختيار هر چه بيشتر به مديران.

·  جذب و استخدام نيروهاي بومي مناطق.